2 lutego - Święto Ofiarowania Pańskiego, Dzień Życia Konsekrowanego




Ślubowanie

Bogu samemu


Dzień 2 lutego nazywany jest w Polsce dniem Matki Bożej Gromnicznej. Natomiast w liturgii nazywa się go świętem Ofiarowania Pańskiego. Ten dzień jest wybrany przez Kościół jako Dzień Życia Konsekrowanego.


Dzień 2 lutego to dzień szczególnego zamyślenia nad powołaniem oraz dzień szczególnej modlitwy o powołania. Kościół modli się o powołania, zarówno do stanu kapłańskiego, jak i zakonnego.
Nie można wyobrazić sobie życia religijnego bez obecności zakonnic i zakonników. To oni ubogacają krajobraz Kościoła przez życie modlitwą i ofiarą, przez życie zjednoczone z Bogiem. To oni przychodzą do ołtarza, do tabernakulum, podczas gdy cały świat idzie w inną stronę.
Zatrzymują się przy małej Hostii, adorują i czczą Boga, przepraszają za grzechy. Tam ma miejsce miłosna wymiana między duszami Bogu poświęconymi a samym Bogiem.

Życie konsekrowane stanowi serce Kościoła. To dzięki nim w Kościele jest ciepło i serdecznie. To osoby konsekrowane wypełniają dom Kościoła i sprawiają, że wiara jest coraz żywsza, miłość coraz gorętsza, a nasze życie duchowe coraz bliższe Bogu.  "Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą" (Mt 5, 8). To  osoby konsekrowane,  zapatrzone przez cnotę czystości w Boga, oglądają Go bardziej, żywiej i  goręcej. To oglądanie przekazują innym, z którymi pracują.

Powołanie trzeba  szanować, kultywować, modlić się o jego rozwój w naszych parafiach, domach i rodzinach. Należy się cieszyć, że powołania zakonne rozprzestrzeniają się, że Pan Bóg je daje.

Życie konsekrowane to również życie tych, którzy przyjmują sakrament kapłaństwa, a więc kapłanów - to życie osób związanych bezpośrednio z Bogiem. Konsekracja ich życia rzutuje na konsekrację świata.
Bowiem - jak syntetyzuje to pięknie Ojciec Święty Jan Paweł II w adhortacji apostolskiej Vita consecrata - życie konsekrowane jest "znakiem komunii w Kościele", "objawieniem Bożej miłości w świecie", "świadectwem prorockim w obliczu wielkich wyzwań współczesności".
Niech mi wolno będzie przytoczyć na koniec fragment pięknej modlitwy Jana Pawła II skierowanej do Boga Ojca, Jezusa Chrystusa i Ducha Świętego w intencji osób konsekrowanych - jako i nasze najgorętsze życzenie-modlitwę:

"...Duchu Święty, Miłości rozlana w sercach, który umysłom udzielasz łaski i natchnienia (...), który doprowadzasz do końca misję Chrystusa przez różnorakie charyzmaty, prosimy Cię za wszystkie osoby konsekrowane. Napełnij ich serca głęboką pewnością, że zostały wybrane, aby kochać, wielbić i służyć. Pozwól im zaznać Twojej przyjaźni, napełnij je Twoją radością i pociechą, pomagaj im przezwyciężać chwile trudności i podnosić się po upadkach, uczyń je odblaskiem Boskiego piękna. Daj im odwagę podejmowania wyzwań naszych czasów i łaskę ukazywania ludziom dobroci i człowieczeństwa Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa" (Vita Consecrata, 111).
(na podstawie:  www.niedziela.pl)