BOGU DZIĘKCZYNIENIE ZA PIĘKNO TEGO ŚWIATA




Czego chcesz od nas, Panie, za Twe hojne dary?
Czego za dobrodziejstwa, którym nie masz  miary?




Kościół Cię nie ogarnie, wszędy pełno Ciebie,
I w otchłaniach, i w morzu, na ziemi, na niebie.




Złota też, wiem, nie pragniesz, bo wszystko Twoje,
Cokolwiek na tym świecie człowiek mieni swoje.



Wdzięcznem Cię tedy sercem, Panie, wyznawamy,
Bo nad Cię przystojniejszej ofiary nie mamy.




Tyś Pan wszystkiego świata, Tyś niebo zbudował,
I złotemi gwiazdami ślicznieś uhaftował.



Tyś fundament założył nieobeszłej ziemi,
I przykryłeś jej nagość zioły rozlicznemi.




Za Twoim rozkazaniem w brzegach morze stoi,
A zamierzonych granic przeskoczyć się boi.




Rzeki wód nieprzebranych wielką hojność mają,
Biały dzień, a noc ciemna, swoje czasy znają.




Tobie kwoli, rozliczne kwiatki wiosna rodzi;
Tobie kwoli, w  kłosianem wieńcu lato chodzi;




Wino jesień, i jabłka rozmaite dawa,
potem do gotowego gnuśna zima wstawa.




Z Twej łaski, nocna rosa na mdłe zioła padnie,
A zagorzałe zboża deszcz ożywia snadnie.




Z Twoich rąk wszelkie zwierzę patrza swej żywności,
A Ty każdego żywisz z Twej szczodrobliwości.




Bądź na wieki pochwalon, nieśmiertelny Panie,
Twoja łaska, Twa dobroć, nigdy nie ustanie.




Chowaj nas, póki raczysz, na tej niskiej ziemi,
Jedno zawżdy niech będziem pod skrzydłami Twemi.




Pieśń Jana Kochanowskiego "Czego chcesz od nas Panie", jako wstęp
do "Piesni księgi dwoje" została napisana na obczyźnie we Francji około
1558/1559 roku, po raz pierwszy w jego twórczości, w języku polskim;
przyniosła mu największą sławę w kraju. Jego wielcy współcześni rywale
i historycy M. Rej, Bartłomiej Paprocki, Mikołaj i Joachim Bielski pisali,
że tak wielkiego wyrazu wiary w Boga i zachwytu Jego dziełem -
wszechświatem, nikt z żyjących poetów na świecie nie zdołał dotychczas
ukazać